دوستان میتونن بیان به این وبلاگ

www.new-code.blogfa.com

ادامه دارد....

به نظرمن خیلی مزخرفه که نتونی تو این دنیا حرفت رو به هر کی که میخوای بزنی و مزخرف تر از اون اینه که به کسی که دوسش داری هم نتونی حرفت رو بزنی ...

ادامه رو در قسمتهای آتی تکمیل میکنم

خداوندا منو ببر به آسمون

خسته شدم از این زمون

آخه دیگه نا ندارم که بگم چشمامو بخون

منو ببر به زیر خاک

اونجا که مورچه ها به راک

میخونن از یک عشق پاک

با اینکه رو سیاه شدیم

فکر کردیم آادمی شدیم

نمیدونیم که تو گلیم

فردارو در به در شدیم

منو ببر به اونجا که همه آدما خوبن

منو ببر به دنیایی که عاشقا نمیدونن

منو ببین که با دردام توی این شهر ویرونم

توی شهری که ماهارا له میکنن غریبونه

هر کی میخواد که حتما" همه میخوان بیان به وبلاگ تقریبا" جدیدم اونجا من کد آهنگ واسه وبلاگ گذاشتم بیاین حال کنید

www.new-code.blogfa.com

در این بیغوله خوف انگیز

از که بگویم یا از چه بگویم؟

از سیاهی؟

از ترس؟

از نامیدی؟

از اشباح وحشتناک؟

از رنجهای دردناک؟

باکه گویم؟ از که و از چه بگویم؟

جز پلیدی و زشتی نیست تا بگویم!

جز درد و رنج آه و افسوس نیست که بگویم!

جز دروغ و دغل و نیرنگ نیست که بگویم!

میگویم

از آرزوها میگویم

آرزوهای محال

آرزوهایی که در این بیغوله به خاک افتاده میمیرند

آرزوی روزی بی ترس

آرزوی روزی که غمگین نباشد طفلی

آرزوی راستی و رادمردی مردم دهر

آرزوی دنیای پر از احساس

آرزوی آرزو داشتن

آرزوی روزهای رنگین

باز میگویم

از راستی میگویم این بار

که سر بریدندش

از احساس برایتان بگویم

که در این روزگار

به تنگ آمد و خودکشی کرد

از عشق بگویم

از عشقی که بس بی وفایی دید

از روزگار و اهلش

نفرتی شد

نمیدانم از که و از چه بگویم دیگر

یا با که گویم رسم این عصر پر درد را؟

نمیدانم چه بگویم

فقط این را میدانم و میگویم که

زندگی زندگی نیست

زندگی زندان است

زندگی ویرانه شب تاریک

زندگی بیغوله ای خوف انگیز

یاد دارم آن روزها را

آن روزهای با تو بودن را

با تو بودن در قله احساس را

با تو بودن در لحظه های ناب را

با تو بودن در سکوت شب را

با تو بودن زیر باران را

با تو بودن ذر جاده نمناک را

اما

اما تو رفتی و

من بی تو

در خیال می خورم افسوس

افسوس آن روزها را

آن لحظه ها

آن خنده های زیر باران را

نازنینم!

نازنینم! هنوز هم با من هستی

اما در خیال

مرهم بذار با حرفات رو زخم عمیقم

با توام که داری به گریم می خندی

کاش میشد بیای و به من دل ببندی

تنها بودن یه کابوسِ شومه

 عزیزم

کار دل نباشی تمومه عزیزم

دانلود با کیفیت 128/mp3

راستش اصلا" حوصله آپ کردن نداشتم ام

 به خاطر دوست عزیز و با معرفتم هستی خانوم

 یه شعر از شاعر تنهایی هام اخوان ثالث گذاشتم که در این روزهای پر از یا‌‌س و سردی تنها همدم من هستش

آواز کرک

 بده ... بدبد ... چه امیدی ؟ چه ایمانی ؟
کرک جان ! خوب می خوانی
من این آواز پکت را درین غمگین خراب آباد
چو بوی بالهای سوخته ت پرواز خواهم داد
گرت دستی دهد با خویش در دنجی فراهم باش
بخوان آواز تلخت را ، ولکن دل به غم مسپار
کرک جان ! بنده ی دم باش
 بده ... بد بد راه هر پیک و پیغام خبر بسته ست
ته تنها بال و پر ، بال نظر بسته ست
قفس تنگ است و در بسته ست
کرک جان ! راست گفتی ، خوب خواندی ، ناز آوازت
من این آواز تلخت را بده ... بد بد ... دروغین بود هم لبخند و هم سوگند
دروغین است هر سوگند و هر لبخند
و حتی دلنشین آواز جفت تشنه ی پیوند
من این غمگین سرودت را
هم آواز پرستوهای آه خویشتن پرواز خواهم داد
به شهر آواز خواهم داد
بده ... بدبد ... چه پیوندی ؟ چه پیمانی ؟
کرک جان ! خوب می خوانی
خوشا با خود نشستن ، نرم نرمک اشکی افشاندن
زدن پیمانه ای - دور از گرانان - هر شبی کنج شبستانی

به دلیل بی حوصلگی و ... خیلی وقته که آپ نکردم و به همین دلیل بعد از این هم مدت زیادی آپ نخواهم کرد

بای تا حوصله دار شدنم

لحظه ی دیدار نزدیک است
       باز من دیوانه ام ، مستم
                  باز می لرزد ، دلم ، دستم
                      باز گویی در جهان دیگری هستم
های ! نخراشی به غفلت گونه ام را ، تیغ
               های ، نپریشی صفای زلفکم را ، دست
                               و آبرویم را نریزی ، دل
ای نخورده مست
               لحظه ی دیدار نزدیک است

عید فطر مبارک

ابو سعید ابوالخیر درباره جذبِ حق چنین گوید : " خدای را به هر روز سیصد و شصت نظر به ذل بنده خویش است تا بنگرد که آیا دلِ بنده هیچ به سوی او می نگرد . اگر بیند که دلی بنده نگران اوست ، افزونیش بخشد و به زیادت ها و روشنی ها اکرامش کند ودلش را به سوی خویش کشد و هر که را جذبه ای از جانب بالا نباشد کارش نظام نگیرد و حالش سامان نپذیرد." آنگونه که مشایخ گفته اند : ( کششی از سوی حق ، بهتر از همه عبادت هاست که پرنیان و آدمیان کنند)

امیدوارم همه ما از این ماه پر برکت نهایت استفاده رو ببریم

التماس دعا

الهي! به حرمت آن نام كه تو خوانی و به حرمت آن صفت كه تو چنانی، درياب كه

می توانی.

 الهي! عمرم به باد كردم و بر تن خود بيداد كردم، گفتی و فرمان نكردم، درماندم و درمان

نكردم.

 الهي! عاجز و سرگردانم، نه آنچه دارم دانم ونه آنچه دانم دارم.

 الهي! اگر تو مرا خواستی من آن خواستم كه تو خواستی.

الهي! به بهشت و حور چه نازم، مرا ديده ای ده كه از هر نظر بهشتی سازم.

الهي! در دلهای ما جز تخم محبت مكار و بر جانهای ما جز الطاف و مرحمت خود منگار

 و بر كشت های ما جز باران رحمت خود مبار، به لطف، ما را دست گير و به كرم پای رتبه

دار.

الهي! حجاب ها را از راه بردار و ما را به ما مگذار، به حق عظمت ای بلندترين بالا م.

زمستان

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید ، نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کسی یازی
 به کراه آورد دست از بغل بیرون
 که سرما سخت سوزان است
نفس ، کز گرمگاه سینه می اید برون ، ابری شود تاریک
 چو دیدار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است ، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک ؟
 مسیحای جوانمرد من ! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است ... ای
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی ، در بگشای
منم من ، میهمان هر شبت ، لولی وش مغموم
منم من ، سنگ تیپاخورده ی رنجور
 منم ، دشنام پس آفرینش ، نغمه ی ناجور
نه از رومم ، نه از زنگم ، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در ، بگشای ، دلتنگم
حریفا ! میزبانا ! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد
 تگرگی نیست ، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی ، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
 حسابت را کنار جام بگذارم
چه می گویی که بیگه شد ، سحر شد ، بامداد آمد ؟
فریبت می دهد ، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا ! گوش سرما برده است این ، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان ، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود ، پنهان است
حریفا ! رو چراغ باده را بفروز ، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر ، درها بسته ، سرها در گریبان ، دستها پنهان
نفسها ابر ، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده ، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است 

(اخوان ثالث)

آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

(حافظ)

دیشب دوباره دیدمت اما خیال بود

تو در کناره من بنشینی؟...محال بود

هر چه نگاه عاشق من بی نصیب بود

چشمان مهربان تو پاک و زلال بود

پاییز بود و کوچه ای و تک مسافری

با تو چقدر کوچه ما بی مثال بود

نشنید لحن عاشق من را نگاه تو

پرواز چشمهای تو محتاج بال بود

سیب درخت بی ثمرآرزوی من

یک عمر مانده بود ولی کال کال بود

گفتم کمی بمان به خدا دوست دارمت

گفتی مجال نیست ولیکن مجال بود

یک عمر هر چه سهم تو از من نگاه بود

سهم من از عبور تو رنج و ملال بود

چیزی شبیه جام بلور دلی غریب

حالا شکست وای صدای وصال بود

شب رفت و ماه گم شد خوابم حرام شد

اما نه با خیال تو بودم حلال بود

(مریم حیدر زاده)

اگه بخوای ببینی تو حرمت نگامه

قطره ی اشک چشمام زلال مثل بارون

صداقت گریه هام زلال مثل بارون

    آفتابم بودی

          بی تو در ظلمت شب

                   راه گم کرده و سرگردانم

گل من

تو گلم بودی

      و از شاخه سر سبز حیات

                          دیگرانت چیدند

   آن زمان که تو در باغ وجودم بودی

تنها برای تو

بسیارند که می خواهندت

             و من نیز...

اما نه!

      که آنها برای تو تنها می میرند

                            من تنها برای تو زنده ام

باز برمی گردم

باز برمی گردم

      و تو را خواهم دید

             وگل سرخ تو را خواهم چید

              در بهاری زیبا

بی تو

بی تو خورشید غمگین است

                    بی تو غمگینی  ما سنگین است

بی تو هر لحظه به ایامی رفت

                     بی تو ایام به ناکامی رفت

بی تو آرام نگیرد دل من

                   بی تو این دل شده است مشکل من

بی تو مهتاب در این شبها نیست

                   بی تو شبهای جهان زیبا نیست

بی تو در دامن شبها خاموش

                   بی تو خاموش نگردد این جوش

میگرید

آسمان میگرید

             در فصل بهار

سالها میگریم

       و هنوز

            نه بهاری دیدم

                  نه عشق گلی

احساس عاشقانه

در تقاطع خورشید و ستاره

               هنگام که به سایه ها از مرگ باید گفت

سایه تو هنوز

              خنکی پای بید است

                                              در ظهر تابستان

                                                       (امید وارم خوشتون بیاد)

ما نوشتيم و گريستيم

          ما خنده كنان به رقص بر خاستيم

                      ما نعره زنان از سر جان گذشتيم ...

            كسي را پرواي ما نبود.

                    در دور دست مردي را به دار آويختند :

كسي به تماشا سر برنداشت                                                                مانشستيم و گريستيم      

               ما با فريادي

             از قالب خود بر آمديم .

گوش دادن آهنگ

این هم متن و ترانه یه خاطره از" کیارش حسن زاده"

من از تمام پارسیان و وطن پرستان می خواهم که  این لینک رو در وبلاگ و یا سایت خود بزارید تا به جهانیان و جمهوری اسلامی ثابت کنیم که ما هنوز زنده هستیم کورش زنده است و ما هیچ وقت تمدن خودمون را از یاد نبرده ایم . 

برای اینکه این بمب را  هر روز قدرتمند تر کنیم  لینک زیر را در وبلاگ یا سایت خود قرار دهید

http://300themovie.info

شعري از قميشي

 بر عشق جدایی را

بر شادی اندوه را

بر زندگی مرگ را

و برای تنهایی دوستی را

 و فقط دوستی من و توست که تا مرز ابدیت با قی خواهد ماند

 اولین دیدار چه غرور انگیز بود - یک نگاه - یک لبخند -

بالاخره خداحافظی و اخرین دیدار چه غم انگیز است